zondag 10 december 2017

Workshoppen met Handwerkjuffie

Reeds heel lang volg ik Stéphanie, alias Handwerkjuffie, op haar blog. Ik werd aangetrokken door haar fleurige, kleurige ontwerpen en ben helemaal fan van haar herinneringsdekens: dekens maken van kleding waarvan je geen afstand kan nemen, iets wat ik ook reeds deed.

Het was lange tijd stil op de blog van Stéphanie, maar begin dit jaar was ze er terug. En met even leuke en vrolijke berichtjes en projectjes als vroeger.
Toen ik in september las dat ze workshops ging geven, hoopte ik dat ze ook richting Belgë zou komen. Of nog beter, richting ons HandWerkCafé... Ik trok mijn stoute schoenen aan en mailde Stéphanie of ze ook in ons groepje een workshop wilde geven en kreeg een enthousiaste mail terug!

Een datum werd geprikt, even met de groep overleggen welk patroon we zouden haken en het aftellen kon beginnen.

Vorige week donderdag was het zover: Handwerkjuffie kwam bij ons workshoppen! Met z'n twaalven zaten we vol verwachting te babbelen toen Stéphanie, na een rit van 140 km, bij ons arriveerde. Even voorstellen en al direct werd onze werktafel een bron van inspiratie.

De snoepjes kwamen van ons, de mooie werken van Stéphanie.

Een van onze handwerksters is net oma geworden, vandaar de lekkere suikerbonen.

Na de uitleg van Stéphanie haalden we ons garen en haaknaalden boven. De meesten maakten de sjaal, twee begonnen aan de wanten.



Iedereen geconcentreerd aan het werk. Zo stil is het niet dikwijls tijdens ons HandWerkCafé ;).


 



Stéphanie gaf ons tips i.v.m. het opzetten, vasthechten tijdens het haken zónder stopnaald, kleurwisselingen, onzichtbaar aanhechten van twee draden... Een voormiddag waar we veel van opstaken.

Waar nodig, stak ze een handje toe.




Leuk ook om Stéphanie te horen vertellen. Je merkt dat handwerken en Scandinavië haar passie zijn.



De voormiddag vloog om.







2,5 uur zijn natuurlijk te kort om een sjaal of wanten volledig af te krijgen. We kregen het patroontje mee om thuis verder te kunnen doen. Ik laat jullie zo snel mogelijk de resultaten zien van onze afgewerkte sjaals en wanten.




We hebben genoten van onze workshop met Stephanie. Blij dat ze zo ver wilde komen voor een bezoekje aan ons HandWerkCafé!




PS: Je kan nog steeds meedoen aan de wedstrijd om een van mijn dekens te winnen. Neem hier een kijkje.








zaterdag 2 december 2017

Warme dekens voor de warmste week

Via mijn vriendin M., die nu bijna een jaar geleden overleden is, leerde ik Ispahan kennen, dat palliatieve zorgen verleent in de Kempen. Zo merkte ik hoeveel zij voor een palliatieve patiënt kunnen betekenen. Daarom wil ik graag in het kader van De Warmste Week van Studio Brussel een actie doen ten voordele van Ispahan.

Voor deze actie ga ik 2 van mijn dekens verloten.

Het eerste deken is een katoenen deken, gehaakt met byClaire Cotton en ongeveer 110 op 130 centimeter groot. Enkele dagen geleden konden jullie het zien op mijn blog.




Het tweede deken is gehaakt met acrylgaren, Stylecraft Special DK, en is 130 op 180 cm groot. Tijdens de zomer werkte ik dit deken af.




Twee mooie dekens om heerlijk warm onder weg te kruipen tijdens de donkerste dagen van het jaar.

Zin om ook lekker knus onder een van de dekentjes in je zetel te kruipen? Koop dan een lotje en wie weet win jij wel een deken. Lotjes kosten 1 euro en zijn er in 2 kleuren: de blauwe voor het katoenen deken, de witte voor het acryldeken.



Wil jij graag 1 van deze dekens winnen? Doe dan zeker mee! Laat het via een reactie hieronder weten of stuur een mailtje naar warmedekensatgmailpuntcom. Ik bezorg je dan de nodige info.








donderdag 30 november 2017

byClaire deken

Yes! 't Is klaar, mijn byClaire Crochet Along deken. Voor een keer heb ik een haakwerk prima op tijd klaar ;).
Het patroon van dit deken staat duidelijk uitgelegd in de nieuwe byClaire agenda van 2018. De agenda heb ik een kleine 2 maanden in huis. Telkens wanneer er een nieuwe maand begint, staat er 1 blok uitgelegd van het nieuwe deken. 12 maanden in een jaar = 12 verschillende blokken. Deze haak je telkens 4 maal, zet ze aan elkaar en je krijgt een mooi deken.

Ik kon echter niet zo lang wachten. Ik zocht allerlei zachte kleurtjes bij elkaar en begon er meteen aan. Elk blok staat zowel geschreven als met een schema in de agenda. Heel leuk om te doen. De kleine lapjes haak je makkelijk tussendoor en dat kan je zelfs liggend doen ;).

Ik koos een mooie okerkleur om ze aan elkaar te zetten. Dit deed ik op de hoeken met de join-as-you-go-methode.



 Zo zitten al de lapjes al direct op hun juiste plaats en is het straks makkelijker om ze vast te naaien.



Toen de 48 lapjes aan elkaar waren gehaakt, naaide ik ze langs de achterzijde aan elkaar. Het geeft een mooi effect aan de voorkant.



Aan de achterkant was nog werk; een hele hoop draadjes die ik weg mocht toveren.




Rondom haakte ik 1 extra rij stokjes. Meer heeft het deken niet nodig.



12 verschillende motieven in evenveel verschillende kleuren. Andere kleuren dan de kleuren die Claire voorstelt, maar zeker niet minder mooi.





Met het weer van de laatste dagen was het niet makkelijk om mooie foto's te nemen...




Gelukkig nam H. vandaag ook nog een mooie foto tijdens ons HandWerkCafé. Zo zie je de verschillende lapjes nog veel beter.



Misschien word jij wel de eigenaar van dit deken?! Hoe dit kan, lees je dit weekend hier op mijn blog.




woensdag 15 november 2017

Dino of draak?

Begin dit jaar vroeg schoondochter Eline me om een drakenmutsje te haken voor Otis. Het garen haalde ik pas in huis toen het al beter weer werd en het mutsje werd niet meer afgewerkt.

De voorbije weken bracht ik ettelijke uurtjes op deze manier door. Handwerken is dan niet zo simpel, zeker niet als je kleine lapjes aan elkaar aan het zetten bent voor een deken.
Het ideale moment om de muts te maken. Klein projectje dat al liggend gemaakt kan worden.

Ik gebruikte dit patroon als basis. De muts werd gemaakt met groen garen met kleurnuances. Voor de drakenpuntjes gebruikte ik een restje oranje. Ik begon met een magische ring met 6 vasten, meerderde af en toe 3 vasten in een toer, en probeerde zo puntjes in verschillende groottes te maken. Deze haakte ik daarna op een rijtje aan elkaar en naaide ze op het mutsje.

Tadaa: drakenmutsje klaar. Of is het een dinomuts?



Een van de dochters ging met Otis naar de fonteintjes op de markt kijken en maakte deze leuke, donkere, foto. Blij te zien dat Otis zijn muts ophoudt.



De wol was nog niet op. Ik besloot er een bijpassende sjaal bij te maken. Met mijn tunische haaknaald haakte ik een groene sjaal met oranje streepjes. De sjaal werd heel zacht, veel zachter dan wanneer je hem gewoon haakt, denk ik.



Een mooi setje voor Otis, op tijd klaar voor de koude winter.


donderdag 9 november 2017

Van workshop tot tentoonstelling

In het voorjaar schreef ik mij in voor een workshop: ontwerpen en maken van Arabisch geïnspireerde kleding. De vzw Omnes organiseerde deze workshop ter gelegenheid van het Arab Cartoon Festival.

Toen ik de aankondiging las, was ik meteen enthousiast. De workshop werd begeleid door Anita Evenepoel, modeontwerpster en docent aan de Modeacademie te Antwerpen. Zij werd bijgestaan door Wajeb Azouz, een Syrisch modeontwerper.

We kregen mooie jacquardstoffen ter beschikking. Moeilijk kiezen... Waar ik anders altijd voor een blauwe tint zou kiezen, besloot ik nu eens iets totaal anders te doen: ik koos voor bruin/zwart.
"Arabisch geïnspireerd" doet mij direct denken aan "bling-bling". Oók totaal niet mijn ding ;).

De eerste bijeenkomsten was het voor mij vooral luisteren, kijken, nadenken en proberen. Als basis gebruikte ik het patroon "Thelma" uit LMV. Heel veel materiaal werd ter beschikking gesteld door Anita. Het was het moment om total loss te gaan.
Ik experimenteerde met een sublimatieprinter en -pers, borduurgaren, bruin lint, flexfolie, speciale krijtjes voor stof, tule, gouden kant...



Uiteindelijk koos ik er voor om de geweven jaquard asymetrisch te benadrukken. Hiervoor gebruikte ik het mooi garen van byClaire. Hier en daar perste ik kleine stukjes heel dun folie in een bronsachtige kleur.



Uren ben ik bezig geweest om het garen met kleine stiksteekjes vast te naaien op de stof. Een rustgevend geduldwerkje waar ik vele avonden voor de tv mee vulde.





De zelfkanten van de stof gebruikte ik vooraan in het jasje. Voor de sluiting kreeg ik hulp van Diane, die ook hielp tijdens de workshop. Zij bracht voor mij 2 mooie knoopjes mee.



Zie hier mijn jasje.



      


Voor dit jasje ben ik totaal uit mijn comfortzone gestapt. Bruin, grote motieven, bling-bling...  Ik zou het nooit uit mezelf zo gemaakt hebben.  Dank je wel Anita, Wajeb, Diane en medecursisten voor de inspiratie en hulp! Ik ben er supertrots op!

Mijn jasje en nog veel meer mooie en heel gedurfde outfits hangen nog tot zondag 12 november tentoon in De Warande te Turnhout. Ook de krant heeft er een artikel aan gewijd.
Beslist de moeite om een kijkje te gaan nemen!





vrijdag 3 november 2017

Manos del Uruguay

Ik heb zoveel plezier van mijn sjaaltje; het is superzacht, in de zomer niet te warm en bij kouder weer lekker warm in mijn nek. Ik wilde er nog een maken in een andere kleur.

Ik deed wat speurwerk op internet en kwam bij WollyWanka terecht. Zoveel mooie kleuren, kiezen werd moeilijk.

Uiteindelijk koos ik voor een witte streng.  Het stekenpatroon haalde ik uit een van mijn vorige sjaals.



Een ideale sjaal om tijdens lange fietstochten in de zomer rond je hals te doen.



Kiezen was moeilijk, dus ik koos ook nog een mooie grijze uit. Sjaals heb je immers nooit teveel. Voor deze sjaal gebruikte ik een stekenpatroon dat ik hier terugvond.



Gisteren stopte ik de 2 draadjes in en ging de sjaal direct om.



Als ik het helemaal volgens het boekje zou doen, moet ik de sjaals eerst nog even "blokken", maar daar heb ik het geduld niet voor ;).



Ik doe ze liever al gelijk aan...